Aan een automobilist is een administratieve sanctie van 130 euro opgelegd ter zake van "als bestuurder tijdens het rijden een mobiele telefoon vasthouden". De bestuurder is het daar niet mee eens. Hij beweert dat de verklaring van de agent - dat hij al bellend aan het rijden was - niet correct is. Hij stelt verder dat hij weliswaar van plan was om te gaan bellen, maar dat hij nog bezig was daarvoor een veilige plek te zoeken. Het enkele feit dat hij een telefoon in zijn linkerhand hield, is volgens de automobilist geen overtreding.

Het Hof oordeelt echter anders. In hetgeen de betrokkene heeft aangevoerd ziet het Hof geen aanleiding te twijfelen aan de verklaring van de verbalisant. De betrokkene ontkent wel dat hij rijdend aan het bellen was, maar hij voert geen specifieke feiten en omstandigheden die dat aantonen. Ook uit het dossier blijkt niet dat de verklaring van de agent onjuist zou zijn. Het Hof concludeert dan ook dat het vaststaat, dat de gedraging is verricht.

Het Hof merkt daarbij op, dat de bewering van de betrokkene - dat hij niet al bellend aan het rijden was - hem niet kan baten, ook niet als zou blijken dat deze stelling juist is. De wetgever heeft namelijk het vasthouden van een mobiele telefoon in een rijdende auto strafbaar gesteld. In tegenstelling tot wat de betrokkene meent, is het dan ook niet relevant of hij werkelijk heeft getelefoneerd.